خانه‌نشینی دختران تحصیل‌کرده رزنی

اظهارات برخی از زنان در شهرستان رزن حاکی از  خانه‌نشینی دختران فارغ التحصیل این شهرستان به دلیل نبود شغل است. از یک سو راهی برای ورود به دستگاه‌های اجرایی ندارند واز سویی با محدودیت‌های اجتماعی و فرهنگی زیادی برای ورود به مشاغل بخش خصوصی این شهرستان روبرو هستند.

به گزارش کاریز پرس ، بیکاری معضلی است که اکثر مردم در شهرهای مختلف با آن روبرو هستند اما این موضوع در شهرستان‌های کوچک و محروم و برای زنان و دختران این مناطق که از محدودیت‌های فرهنگی نیز در رنج‌اند، بیشتر به چشم می‌آید. از جمله  این شهرها شهرستان رزن و روستاهای توابع آن است که هر چند به نسبت از منظر اشتغالزایی وضعیت مطلوبی دارد و آمارها هم بیانگر آن است، اما کماکان مورد رضایت خاطر مردم این شهر به ویژه دختران تحصیل کرده آن نیست.

اولین شاهد ما برای این موضوع سخنان یک دختر دانشجو است که از درد و دل زنان و دختران رزنی می‌گوید. او با ترسیم کلی مشکلات بازار کار برای زنان در شهرستان رزن، گفت: افزایش آمار تعداد فارغ التحصیلان بیکار در شهرستان رزن که بخش اعظم آن را دختران در بر می‌گیرد، افق روشنی پیش پای دختران شهرستان رزنی و فارغ التحصیلان نمی‌گذارد. آینده به ویژه وقتی صحبت از کار و اشتغال است برای ما بسیار مبهم است. اکثر دختران می‌دانند که بعد از فراغت از تحصیل یا باید در کارگاه‌های کوچک و حوزه‌های مغایر با رشته تحصیلی فعالیت کنند و به حقوق حداقلی قانع باشند و یا راهی جز خانه‌نشینی تا زمانی که شرایط به نفع آنها تغییر تغییر کند، ندارند. به دلیل شرایط بد اقتصادی حفظ نیروی کار سابق در صنایع فعال این شهرستان نیز دشوار شده است.

یکی از دختران فارغ التحصیل در شهرستان رزن با گلایه از وضع موجود بازار کار در این شهرستان، گفت: به دلیل ضعف فرهنگی و اجتماعی کماکان دیدگاه حاکم بر جامع ترجیح نیروی کار مرد بر نیروی کار زن است. این موضوع به ویژه آنجا که پای سمت مدیریتی و یا مناصب مهم اجرایی در میان است، بسیار پررنگ است تا جایی که فرصت برای حضور زنان شایسته و توانا در کنار مردان برای اصلاح وضع موجود، کم است. با این حال برخی از زنان تلاشگر شهرستان از تلاش برای غلبه بر این محدودیت‌ها دست بر نمی‌دارند و بعضا به این مناصب ورود پیدا می‌کنند که البته تعداد آنها بسیار ناچیز است.

جذب نیروهای غیربومی برای نهادهای دولتی

یکی از دختران فارغ التحصیل در شهرستان رزن نیز با گلایه از وضع موجود بازار کار  و خلا اجرای قوانین کار در این شهرستان، گفت:  بسیاری از نیروهای شاغل در ادارات و  نهادهای دولتی از افراد غیربومی شهر رزن یعنی یا از استان همدان و یا افراد ساکن در شهرهای اطراف شهرستان هستند. در حالی که جا دارد واقعا از مسئولان بپرسیم آیا نیروی بومی که اکثرا تحصیلات عالیه دارند، حق و سهمی در ورود به نهادهای دولتی ندارد؟ مسئولان و نهادهای ناظر برای رفع اینگونه نابرابری‌ها چه اقداماتی باید انجام دهد؟ و آیا می‌توان این وعده را از آنها گرفت که شرایط تبعیض‌آمیز بازار کار شهرستان را به نفع افراد بومی آن تغییر داد؟

محدودیت‌های زنان برای ورود به بازار کار

وی همچنین از شرایط سختی که زنان برای ورود به بازار کار دارند، گفت و ادامه داد: ورود به دستگاه‌های دولتی که شرایط سختی دارد و این موضوع چه برای زنان و چه مردان شهرستان رزن مطرح است. بخش خصوصی و کارگاه‌های فعال هم که شرایط خاصی دارند و معمولا زنان ترجیح می‌دهند از ورود به محیط‌هایی که اکثریت کارکنان آن مرد هستند، اجتناب کنند.ازاینرو با حساب این محدودیت‌ها تعداد کمی کارگاه و یا بنگاه اقتصادی در شهرستان وجود دارد که با شرایط مورد نظر زنان و دختران فارغ التحصیل هماهنگی داشته باشد. از سویی شرایط متزلزل برخی از کارگاه‌ها باعث عدم پایداری مشاغل در شهرستان شده و معمولا نیروی کار برای دوره‌ای کوتاه موفق به فعالیت می‌شوند و به محض مواجهه کارگاه با مشکل از کار بیکار می‌شوند. مسئله دیگر بی‌توجهی به پرداخت حق بیمه کارگران زن در این کارگاه‌هاست. نهایت لطف بیمه‌ای کارگاه در حق زنان رد کردن 10 روز حق بیمه برای آنان است.

پرداخت دستمزدهای ناچیز به زنان

موضوع دیگری که به عنوان دغدغه اصلی زنان در بازار کار به شمار می‌رود، پرداخت دستمزد ناچیز است. یکی از زنان شهر رزن با بیان اینکه یک زن شاغل در یک کارگاه و یا کارخانه در شهر رزن بابت 8 ساعت کار 400 و یا 500 هزار تومان دریافت می‎کند، گفت: این مبلغ نه با سطح کار و تلاش آن زن و نه با هزینه‌های امروز زندگی همخوانی ندارد. این موضوع رفته رفته نیروی زن را در بازار کار شهرستان رزن سرخورده کرده است و حتی مانع از تلاش آنها برای ورود به بازار کار و انجام فعالیت اقتصادی شده است. به عبارتی آنها را بی‌انگیزه کرده است. برخی هم از اعتماد به نفس و یا مهارت کافی برای ورود به بازار کار برخوردار نیستند که علت اصلی آن جای خالی مراکز آموزشی و فاصله عمیق آنها با بازار کار است.

رقابت منفی در بین برخی از زنان

یک زن قالیباف  نیز از چالش‌های زنان فعال و شاغل برای درآمدزایی در این شهرستان اشاره کرد و گفت: اولین مشکل زنان برای فعالیت اقتصادی نبود سرمایه و دومین مشکل عدم تقاضا برای تولیدات و خدمات آنهاست که البته در شمار مشکلات فراگیر فعالان در استان همدان و یا شاید کل کشور قلمداد شود. با این حال در حال حاضر در کنار این دو مسئله، رقابت منفی برخی از زنان در بازار کار  باعث کاهش سوددهی و یا توقف فعالیت یک کسب و کار شده است. به عنوان مثال به محض راه‌اندازی یک فعالیت اقتصادی در یک کوچه و یا خیابان از سوی یک زن، زنان همان کوچه و خیابان عین آن فعالیت اقتصادی را راه‌اندازی می‌کنند و این امر در بلندمدت باعث کاهش سود فعالیت آنها خواهد شد.

شایان ذکر است که همه این مشکلات در حالی پیش پای زنان در شهرستان رزن است که  در این شهرستان تعداد زیادی کارگاه تولیدی و کارخانه وجود دارد و این امر شهرستان رزن را در شمار شهرستان هایی با کمترین تعداد بیکار در استان همدان قرار داده است.